Leica M7

De Leica M7 is een analoge 35mm rangefinder filmcamera met handmatig filmtransport en een elektronische sluiter die sluitertijdvoorkeuze mogelijk maakt — als enige M-serie filmcamera van Leica. Geproduceerd van 2002 tot 2018, inclusief een 'à la carte' maatwerkaanbod voor persoonlijke kleur- en materiaalkeuzes. Belangrijkste specificaties Filmformaat: 35mm kleinbeeld Filmtransport: manueel (hendel) Sluiter: elektronisch, met sluitertijdvoorkeuze Mechanische sluitertijden: twee snelheden beschikbaar zonder batterij Zoeker: 0,72× vergroting (standaard uitvoering) Vatting: Leica M-vatting Behuizing: verkrijgbaar in zwart en zilver, en als speciale titanium-editie Productieperiode: 2002–2018 Maatwerk: 'à la carte' configuratieservice tijdens productieperiode Wat maakt de Leica M7 bijzonder? Binnen de M-serie filmcamera's van Leica neemt de M7 een unieke positie in: het is de enige filmlichaam met een volledig elektronische sluiter, waardoor sluitertijdvoorkeuze werkt. Dat klinkt als een kleine toevoeging, maar het maakt het verschil in wisselende lichtomstandigheden op straat of bij portret in tegenlicht — je stelt het diafragma in en de camera bepaalt de juiste sluitertijd. Vergeleken met de Leica M6, die een volledig mechanische sluiter heeft, is de M7 afhankelijker van batterijen. Die batterijafhankelijkheid is een bezwaar voor fotografen die volledige mechanische onafhankelijkheid willen. Tegelijk behoudt de M7 twee mechanische sluitertijden voor noodgevallen zonder stroom, wat de camera bruikbaar houdt als de batterij leeg is. Qua bediening en gevoel vertonen de M7 en de digitale Leica M10-P sterke overeenkomsten: dezelfde compacte afmetingen, dezelfde plaatsing van hendels en knoppen, hetzelfde rustige, tactiele ritme. Wie overweegt later de stap naar een digitale M te maken, leert het systeem hier instinctief kennen. Alternatieven buiten de Leica-lijn zijn de Konica Hexar RF — de meest vergelijkbare concurrent in klasse en werkwijze — en de Zeiss I…